Człowiek nie akceptuje samego siebie i tworzy swoją ulepszoną wersję… Poznaj siódmego ducha zła: PRÓŻNA CHWAŁA

Demon próżnej chwały kusi człowieka do tego, by zaczął widzieć źródło swojej siły i swego sukcesu w sobie samym, aż do stanu, w którym zacznie się chlubić z sukcesów, których wcale nie odniósł (Szymon Hiżycki OSB)

Próżność jest namiętnością nierozumną, która łatwo się wiąże z wszelkim dziełem cnoty. Powój pnie się wokół drzewa, a kiedy dojdzie do góry, wysusza korzeń. Próżność zaś wzrasta razem z cnotami i nie odstępuje, aż zniszczy [ich] siłę. Winne grono pełznąc po ziemi, łatwo gnije, a cnota ginie, gdy opiera się na próżności. Próżny mnich jest robotnikiem bez zapłaty; podjął się trudu, lecz wynagrodzenia nie otrzymał. Dziurawa sakiewka nie przechowa tego, co zostało wrzucone, a próżność niweczy zapłatę za cnoty (Ewagriusz z Pontu, Pisma ascetyczne, tom 1)

prozna_chwala

Skorzystaj:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Wszystkie prawa zastrzeżone © 2014. Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC | redakcja@tyniec.com.pl // blog wspierany przez jzelek.pl