Trzy tomy „Drogi Pana i Jego ludu” Hieronima St. Kreisa OSB. Rekolekcje weekendowe z tyniecką ikebaną

Do naszego działu z zapowiedziami trafiły 3 publikacje ojca Hieronima, które stanowią przedsmak większej całości. Jak sam Autor pisze:

W tych rekolekcjach rozważania będzie wspierała tyniecka ikebana – sztuka układania kwiatów o wschodnich korzeniach, jednak opracowana w Tyńcu od podstaw na potrzeby liturgii, traktowana jako modlitwa, praca i dar.

Bóg nie przerywa dialogu z nami, zapoczątkowanego na modlitwie, ale ten dialog wzbogaca podczas naszej pracy, także przez nasze spotkania z ludźmi i czas odpoczynku, pomagając nam zgłębić Ewangelię.

W sumie nic nowego. Wiemy, że Jezus w swoich przypowieściach o Królestwie Bożym wielokrotnie odnosił się do najprostszych prac, dobrze znanych swoim słuchaczom, i do wydarzeń z życia codziennego.

To również zachęta, aby każdy z uczestników tych rekolekcji spojrzał na swoje prace i potraktował je jako medytacje w działaniu, zatem dialog z Bogiem, który nas przemienia, bowiem dużo ważniejszy od końcowego efektu naszej pracy jest sam proces, który podczas pracy trwa, a przemienia nie samo tworzywo, którym się posługujemy, lecz także i nas samych.

 

drogi-pana-i-jego-ludu-czesc-1a

Drogi Pana i Jego ludu. Część 1a

Kwiat nie robi hałasu, choć może – kolorem, kształtem, zapachem – zwracać naszą uwagę na siebie. Jednak ktoś zajęty ważniejszymi sprawami może go w ogóle nie zauważyć. On otwiera swoje świadectwo przed tym, który potrafi się zatrzymać, z uwagą patrzeć i słuchać. Przede wszystkim uczy prostoty, pokory i otwiera serce na otaczające nas piękno, na którym Bóg złożył swój autograf.

Pojawią się obserwacje, zatem propozycje osobistego doświadczenia i poszukiwania, które mogą przybrać formę medytacji. Będą nas odsyłały do Słowa Bożego, do znaków znanych nam z liturgii, ale często bezmyślnie powtarzanych, choćby po to, aby z nową świeżością dotarła do nas ich głęboka treść, ale wyślą nas także do ogrodu, lasu, na łąkę – na obserwację roślin w naturalnym środowisku i aby samo to środowisko ponownie zobaczyć w świetle Ewangelii.

Te rekolekcje to zaledwie impuls, aby na swoje życie popatrzeć głębiej, bez pośpiesznego, naskórkowego ślizgania się po powierzchni zjawisk, charakterystycznego dla naszej zagonionej codzienności.

Nie potrzebujemy oddechu goniącego charta. Potrzebujemy spokojnego i głębokiego oddechu pełną piersią, bowiem Ojciec nasz w niebie przygarnął nas w swoim Synu, dając nam przez łaskę udział w Jego dziedzictwie; dał nam Ducha, w którym żyjemy, poruszamy się i jesteśmy i w którym możemy wołać Abba, żyjąc w wolności dzieci Bożych.

 


 

drogi-pana-i-jego-ludu-czesc-2

Drogi Pana i Jego ludu. Część 2

Wracamy na Drogę Pana, gdy Jezus osiągnął wiek dojrzały (około trzydziestego roku życia) i może być traktowany jako wiarygodny, publiczny świadek. Zacznie się okres Jego oficjalnej działalności – najwyżej trzy lata.

Jezus opuści zacisze domu w Nazarecie, da się poznać jako Nauczyciel. Nie otworzy szkoły z własnym gmachem i szyldem. Jego salą wykładową będzie cała Palestyna, którą obejdzie ze swoimi Dwunastoma – wybranymi osobiście uczniami – wzdłuż i wszerz.

Przypominam, że tu nie idzie o pełny obraz całej działalności Jezusa. Szukamy inspiracji do wejścia w żywy dialog z Bogiem, prowadzony z Jego inicjatywy w liturgii, najpełniej jak to możliwe przez cały rok.

Będziemy się trzymać tematów, które zawierają niedziele Wielkiego Postu i liturgia Wielkiego Tygodnia.

U kresu swojej działalności Jezus najwięcej zdziała w trzy dni, tak ściśle ze sobą złączone, że staną się jak jeden dzień. On sam określi je jeszcze mocniej: godziną, na którą przyszedł (zob. J 12,27b).

 


 

drogi-pana-i-jego-ludu-czesc-3

Drogi Pana i Jego ludu. Część 3

Ta część naszych rekolekcji obejmuje okres od święta Bożego Miłosierdzia do święta Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła, zatem cały okres radości paschalnej.

Na pierwszy rzut oka zaczniemy nietypowo, wrócimy bowiem do Krzyża, aby śmierć Jezusa odczytać w świetle, jakie na Krzyż rzuca Zmartwychwstanie Pana.

Takie podejście pozwoli nam tematy, rozpisane na cały Okres Wielkanocny, przeczytać łącznie jako pierwsze duchowe żniwa Krzyża.

Jak poprzednio, zdjęciom kompozycji będzie asystował komentarz, dając szansę odczytania orędzia liturgicznego, wpisanego organicznie w kwiaty stawiane w kościele tynieckim.

Rozpoczynanie pracy nad kompozycjami od przestudiowania czytań liturgicznych, modlitw mszalnych, pozwala wsłuchać się w głos Gospodarza, który obficie zastawia Stół Słowa dla swojego umiłowanego Ludu, a doświadczenie pokazuje wyraźnie, że ten, który trudzi się nad przekładem słowa na obraz (kompozycje), sam obdarowywany jest najhojniej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Wszystkie prawa zastrzeżone © 2014. Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC | redakcja@tyniec.com.pl // blog wspierany przez jzelek.pl