Wszelkie dobro, nawet religia, bez miłości jest puste [cz.1] Hymn o Miłości św. Pawła (1 Kor 13)

Pawłowe wersety (1–3) są pięknym i mocnym wyrazem tego, że wszelkie dobro, nawet religia, bez miłości jest puste. Warto zwrócić uwagę na to, że św. Paweł nie wspomina w ogóle o wartościach materialnych, o przyjemnościach zmysłowych, o dobrach, jakie człowiek może zdobyć na świecie. Pomija ten poziom wartości, pisze o wartościach najwyższych, duchowych i religijnych, do których dąży człowiek pobożny. Istnieje w nas wielkie pragnienia bycia dobrym w sensie duchowym i religijnym, pragnienie dokonywania dobrych czynów. Jednak okazuje się, że te najszlachetniejsze pragnienia mogą stać się pokusami. Święty Paweł wymienia wpierw pragnienie daru języków, którego nie należy ograniczać jedynie do glosolalii, można je rozszerzyć na pragnienie bycia wspaniałym oratorem, głosicielem chwały Bożej, nauczycielem. Gdybym mówił językiem ludzi i aniołów – zyskałbym wówczas dar języka, miał dar słowa, przekazu prawd Bożych, prowadziłbym innych do Boga, potrafiłbym wspaniale mówić o Bogu, wzbudzając zachwyt wszystkich – bez miłości jednak stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący (Włodzimierz Zatorski OSB Droga człowieka)

Skorzystaj:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Wszystkie prawa zastrzeżone © 2014. Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC | redakcja@tyniec.com.pl // blog wspierany przez jzelek.pl