Zapowiedź 4. tomów komentarzy do czytań mszalnych na niedziele i święta ojca Augustyna Jankowskiego „Przy stole Słowa”

Na przełomie września / października 2018 r. udostępnimy dla czytelników wznowienie komentarzy do czytań mszalnych na niedziele i święta ojca Augustyna Jankowskiego Przy stole Słowa.  Swoją pracą autor pragnie włączyć się w nurt nowej ewangelizacji, która – nie przestając być w pełni egzystencjalną – powinna karmić obficie Lud Boży autentycznym Słowem Pana.

Egzemplarze recenzenckie – jacek@tyniec.com.pl

 

przy_stole_slowa_1

Przy stole Słowa, tom 1 (Adwent, Boże Narodzenie)

Teksty tej niedzieli ukazują dawne i nowe oczekiwanie całej ludzkości na Boga Zbawiciela, który sam, z własnej inicjatywy, przy­bliża się do niej. Dawne oczekiwanie, wręcz tęsknotę, reprezen­tuje w pierwszym czytaniu Izrael, świadomy swej odległości od Boga na skutek własnych grzechów, smutnego dziedzictwa wszyst­kich ludzi przed Odkupieniem. Nowe zaś oczekiwanie – nowotestamentowe – zilustrowane Ewangelią i urywkiem listu św. Pawła, odnosi się do Kościoła Chrystusowego, tej „zbawiającej wspólnoty zbawionych” (jak się wyraził jeden z ojców Soboru), która reprezentuje już odkupioną ludzkość, oczekującą dopełnienia planu zbawienia – paruzji Chrystusa. To nowe oczekiwanie, jakkolwiek również tęskne, ma być przede wszystkim czujne (fragment z komentarza do 1. Niedzieli Adwentu)

 

przy_stole_slowa_2

Przy stole Słowa, tom 2 (Wielki Post, Okres Wielkanocny)

Wymiar Wielkiego Postu jako zadania do wykonania corocznego wewnątrz Kościoła uzyskał również poszerzenie i pogłębienie. Dotąd dominowało zadanie przygotowania poprzez rekolekcje do odbycia spowiedzi wielkanocnej. Choć ten moment ekspiacyjny pozostaje w mocy, bez zmiany, jednak po reformie roku liturgicznego do głosu w tym jego okresie doszła instytucja katechumenatu, a więc przygotowanie wielkopostne do sakramentu chrztu w Wielką Sobotę. To przygotowanie rozpowszechnia się dziś w ośrodkach wielkomiejskich, dając tam znaczne efekty duszpasterskie sięgające poza grono katechumenów. Stopniowe ich przygotowanie staje się modelem odnowy dla nas wszystkich, ochrzczonych we wczesnym dzieciństwie: pogłębiamy świadomość łaski chrztu, otrzymanej kiedyś nieświadomie.

 

przy_stole_slowa_3

Przy stole Słowa, tom 3 (Okres zwykły: od 2 do 17 niedzieli)

Po przeżyciu misterium Wcielenia, przygotowanym przez ad­went, a zakończonym obchodem Chrztu Pańskiego w 1 Niedzielę po Objawieniu rozpoczynamy w roku liturgicznym cykl nie­dziel zwykłych. Na początku tego długiego okresu – a są to 33 lub 34 tygodnie – Kościół wprowadza nas w tematy życiowe jako nastę­pstwa wiary w misterium Wcielenia. Mówiąc misterium, wyrażamy nie tylko samą niedościgłą tajemnicę, jak Bóg mógł się stać człowiekiem, ale – i to przede wszystkim – pewną tajemniczą akcję, która rozgrywa się w naszym ludzkim czasie. Czas ten, rozciągający się aż po paruzję Chrystusa, można nazwać „czasem Kościoła” (H. Schlier) lub „czasem między dwoma przyjściami Chrystusa” (teologia francuska). Scenariusz akcji i re­żyseria są Boże, ale w akcji niezbędny jest nasz udział jako aktorów. Zapowiedziały to już ogólnie apele Epifanii i Chrztu Pańskiego. Otóż powiązanie ich jest następujące: Epifania Pana winna przedłużać się nieustannie w nas, którzy należymy do Niego przez chrzest (fragment z komentarza do 2. Niedzieli Zwykłej)

 

przy_stole_slowa_4

Przy stole Słowa, tom 4 (Okres zwykły: od 18 do 34 niedzieli)

Mniej więcej w połowie okresu zwykłego, we wszystkich trzech latach, pojawiają się w niedziele tematy o Eucharystii, choć sa­mo słowo nie występuje w tekstach czytań. Tak jest i dzi­siaj: ma­my coś jakby powtórzenie Wielkiego Czwartku czy też uroczysto­ści Bożego Ciała. Kościół bowiem liczy się z tym, że łatwo zapo­minamy o tym, co powszednie, a co wcale nie przestaje być podsta­wowe. Tak jest z Eucharystią jako naszym chlebem, który wciąż się mnoży w Kościele (Ewangelia) jako dar tej miłości Chrystu­sowej, od której nikt i nic nas – poza naszą wolą – nie zdoła odłą­czyć (2 czytanie). Podczas gdy o pokarmie fizycznym, chlebie na­szym powszednim, łatwo przypominają nam głód czy przynaj­mniej apetyt, nie jest tak po prostu u nas z głodem duchowym jako zdrowym objawem życia. W człowieku tego rodzaju głód musi wpierw obudzić mądrość Boża, i to objawiona (1 czytanie), wynosząc jego myślenie, świadome celu nadprzyrodzonego, ponad życie instynktów tylko doczesnych, wspólnych ze zwierzętami (fragment z komentarza do 18. Niedzieli Zwykłej)


Augustyn Jankowski OSB (ur. 14 września 1916 w m. Złotoust na Uralu, zm. 6 listopada 2005 w Krakowie), właściwie Bogdan Jankowski – benedyktyn, opat tyniecki, biblista, redaktor naukowy Biblii Tysiąclecia, członek Papieskiej Komisji Biblijnej Kongregacji Nauki Wiary, doktor honoris causa PAT.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Wszystkie prawa zastrzeżone © 2014. Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC | redakcja@tyniec.com.pl // blog wspierany przez jzelek.pl